انواع خود مراقبتی

خود مراقبتی

بیشتر انسانها قسمت عمده جوانی خود را در سلامت کامل سپری میکنند اما همه ما گهگاه به بیماریهای خفیف و گذرا مبتلا میشویم؛ گاهی از بیماریهای حاد رنج میبریم و گاهی در دوران میانسالی و سالمندی، با بیماریهای مزمن دست و پنجه نرم میکنیم. خود مراقبتی در تمام طیف سلامت و بیماری معنی پیدا میکند و مراقبتهای بهداشتی در طیفی قرار میگیرند که دامنهاش از خود مراقبتی 100 درصد (مثل مسواک زدن منظم روزانه) تا مراقبت حرفهای 100 درصد (مثل جراحی اعصاب) متغیر است. بخشی از ناخوشیهای جزیی، بیماریهای مزمن و بیماریهای حاد، نیازمند مراقبتهای پزشکی حرفهای است و هدف خود مراقبتی، این است که بخش حرفهای مراقبت از این بیماریها را به حداقل برساند.

انواع خود مراقبتی را میتوان در چهار گروه کلی زیر طبقهبندی کرد:

خود مراقبتی برای حفظ سلامت

خود مراقبتی در ناخوشیهای جزیی

خود مراقبتی در بیماریهای مزمن

خود مراقبتی در بیماریهای حاد

خود مراقبتی برای حفظ سلامت

مطالعهای در سال 1382 نشان داد که بخش عمده سالهای از دست رفته عمر در کشور ما به سبب مرگ زودرس و معلولیت ناشی از حوادث، بیماریهای روانی و اختلالات رفتاری و همچنین بیماریهای قلبی است. کاهش بار این بیماریها قطعا مستلزم ارتقای سطح آگاهی مردم و تغییر رفتار سلامت آنهاست. منبع اطلاعات بیشتر مردم در حوزه سلامت معمولا نشریات، اینترنت و تلویزیون است؛ این در حالی است که متاسفانه فقط کسر کوچکی از این اطلاعات، مستند و قابل اعتمادند.

خود مراقبتی در بیماریهای جزئی

بخش عمدهای از بیماریها را بیماریهای جزیی تشکیل میدهند؛ بیماریهایی که در مدتی کوتاه، بدون درمان یا با درمانهای خانگی ساده بهبود مییابند. مطالعهای در انگلستان نشان داد که حدود 20 درصد از مراجعات به پزشکان و مراکز درمانی، مربوط به همین بیماریهای جزیی است، در حالی که بخش عمدهای از این بیماریها توسط خود مردم قابل مراقبت است. در این موارد، ارایه اطلاعات کیفی مکتوب در ویزیتها میتواند از ویزیتهای مجدد و بستریهای بیمارستانی پیشگیری کند.

پایگاه سلامت شماره یک امام حسن (ع) کرج...